Sinds mijn vroegste jeugd maak ik tochten door de Rotterdamse haven; de havenroute rijden achterin de Volkswagen Kever met mijn ouders, schepen kijken, flesje chocomelk in Eur-o-rama en langs de vele toen gloednieuwe chemiebedrijven rijden. Vijftig jaar later doe ik dat nog steeds maar nu is het een kroketje eten bij snackbar Smickel Inn bij de Maasmond, de ingang van de haven met de mooie naam ‘Balkon van Europa’, of bij Futureland, een verre opvolger van Eur-o-rama. Ik ben gefascineerd door de haven en wil niets liever dan geïnteresseerde familie en vrienden daar deelgenoot van maken. Container-, stukgoed- of bulkterminals: alles heeft mijn interesse. Ik heb de volgende top-5 waar ik mensen vaak mee naar toe neem.

Met stip op nummer één staat een weggetje gelegen ten oosten van de ECT Euromaxterminal, aan de kant van de MOT en Gate-terminals. Niet alleen is de schitterende rij kranen van Euromax zichtbaar maar ook de megacontainerschepen die aanleggen. Een enkele keer werd ik onderbroken in mijn toelichting door andere liefhebbers die daar staan te kijken. Laatst een medewerker van ECT die zo trots op zijn werk is dat hij daar op zijn vrije dag met echtgenote naar gaat kijken en opmerkte: ‘Het meeste wat deze meneer zegt klopt, hij heeft de klok duidelijk wel horen luiden, maar wat helemaal niet klopt is….’ – en los ging hij.

Op twee staat de kop van de Landtong Rozenburg. Ook niet een gebied waar je alleen bent: er zitten op een mooie zondag mensen op tuinstoelen met koelboxen, gewapend met grote verrekijkers het scheepvaartverkeer in de gaten te houden – met name spectaculaire manoeuvres op het Breeddiep.  Ik fiets er ook wel eens naar toe en pak dan even een mooi klimmetje mee dat een fantastisch uitzicht over verschillende droge bulkterminals van bedrijven als ADM en Ertsoverslagbedrijf Europoort oplevert.

Op drie de Missouriweg. Ook dit is een Walhalla voor de terminalliefhebber. Aan de waterkant een spectaculair zicht op ECT, aan de andere kant de reusachtige erts- en kolenterminal van EMO. Het dramatische eindpunt van de Missouriweg is de kolengestookte centrale van Engie – een schitterend vormgegeven centrale op een van de mooiste locaties van de haven. In de buurt van deze centrale staan vaak wat vissers die veel van de haven weten en dat op ondubbelzinnig Rotterdamse wijze uiten. Terecht kregen ze meer spreektijd dan ondergetekende tijdens een rapportage over 50 jaar containerhaven Rotterdam op het journaal, opgenomen op deze plek.

Op vier de Welplaatkade, een zijstraat van de Welplaatweg in de Botlek. Deze plek geeft een geweldig beeld van de vaak spectaculaire offshoreconstructies bij Damen Verolme en er zijn veel tankterminals. Ook fraaie jaren ‘50 architectuur (kantoor Hertel).

Op vijf het Tankhoofd op Vondelingenplaat. Dit is het einde van een doodlopende weg achter Shell Pernis en de omvang en complexiteit van de Shell-site blijkt duidelijk. Naast het mooie tankpark van Koole staan er merkwaardige gebouwen uit de jaren ’50. Ook mooi zicht op de Nieuwe Waterweg. Echt een locatie voor de tv-serie Flikken Rotterdam. Vooral tijdens de schemering met de lichtjes van Shell al aan….Genieten!